Conflicten maken deel uit van elke menselijke gemeenschap: ze ontstaan overal waar mensen samen werken, spreken en handelen. Hun verschijning krijgt vorm door de taal waarin we ze benoemen.
De reflecties op deze pagina onderzoeken hoe conflicten tot verschijning komen en hoe ze worden ervaren. Ze verkennen de morele logica achter botsingen, de rol van institutionele kaders, de verleiding van toxisch leiderschap, de invloed van taal op escalatie, en de kwetsbare ruimte waarin mensen proberen te verschijnen als zichzelf. De centrale vraag is altijd wat er mogelijk of onmogelijk wordt gemaakt door de manieren waarop we met conflicten omgaan.
Deze reflecties bieden geen oplossingen maar wel inzichten in een manier van denken die conflicten niet als hindernissen ziet maar als een betekenisvolle context waarin waarden, overtuigingen en relaties zichtbaar kunnen worden. Zo kan ruimte ontstaan voor een andere manier van kijken - en dus ook voor een andere manier om het risico op schade door conflicten, te voorkomen of tot een minimum te beperken.


